صدایم کن تو ای تنها ترانه

          جدایم کن ز اندوه زمانه

                   صدایم کن صدایت بی معماست

                            جدایم کن که دستان تو زیباست

                                      صدایم کن توای معنی دریا

                                                جدایم  کن  زامواج  بلاها

                                                          صدایم کن توای سبزینه دل

                                                                   جدایم کن از این گرداب مشکل

                                                                            صدایم کن زامواج بی صدایی

                                                                                      جدایم  کن  ز آواز جدایی

                                                                                              صدایم کن به یاد یه قناری

                                            جدایم کن زهر کس که توخواهی

با تو...

                       با تو اگر باشم

                                   ترسی از مردن ندارم

               لحظه هام پر می شد از تو

                                  وقت غم خوردن ندارم

غم دیدار تو مرا همچو گلی در وجود پروانه پژمرده کرده پس با من بیا تا

با هم در آرامش دلنواز مانند دو عاشق از دریاهای بی رحمی گذر کنیم و

قلبهای یکدیگر را سکوتی از مهر همانند دو گل زیبا در آغوش بکشیم

شب ظلمت سر خواهد آمد وما یکدیگر رادر روی مهر در آغوش خواهیم

کشید ای الهه ی عشق من صبح رابیاد تو آغاز می کنم وشب را بیاد تو و نگاه های

معصومانت پایان می دهم .

شب تا سحر گریه کردم کسی چیزی نگفت

تا مرحمی باشد برای دل شکسته من

چی بگم که خیلی تنهاممیدونی یاری ندارم

چی بگم که غیر غصه دیگه دلداری ندارم

هیچ کس پا نمیذارهبه سراچه ی خیالم

هیچ کسی نداد جوابماین سوال بی جوابم

هر کی اومد دو سه روزیاز دلم بازیچه ای ساخت

دلم هم مثل عروسکساده بود دل به دلش باخت

گله وگلایه ای  نیستبی وفایی رسم عشقه

بی وفایی رسم عشقه

عاشقا تنها می موننتنهایی مرام عشقه

تنهایی مرام عشقه

من

پری کوچک غمگینی را

می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد

ودلش را در یک نی لبک چوبین

می نوازد آرام آرام

 پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می میرد

وسحر گاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد

غریبه

من به دو چیز عشق می ورزم یکی تو دیگری وجودتو

به دو چیز اعتقاد دارم یکی خدا ودیگری تو

من دراین دنیا دو چیز می خواهم یکی تو ودیگری خوشبختی تو

من این دنیا را برای دو چیز می خوام

یکی تو دیگری با تو موندن 

 عشق ایستادن زیر بارون وخیس شدن با هم نیست . عشق آن است که یکی چتر شود و     

                                دیگری هرگز نفهمد که چرا خیس نشد...                                         

در خواب ناز بودم شبی

             دیدم کسی در می زند

                         در را گشودم روی او

                                  دیدم غم است در میزند

ای دوستان بی وفا

         از غم بیاموزید وفا....

                 غم با همه بیگانگی

                              هرشب به من سر میزند

می خوام از دوست داشتن بگم

از دوست داشتن تو وخودم بگم

دوست داشتن برای من یه واژه بود

مثل موج تو دریا سر گردون بود

به وقت تنهایی سرغش میرفتم

وقت خوشی فراموشش می کردم

تو روز ای ابری

پشت پنجره واسی آدم برفی بیچاره

دل می سوزوندم

چون خودمو مثل اون تو حصار می دیدم

وقت بهار

دنبالت می گشتم

دنبال ادای دوست داشتن  گلها

زیر بارون می رقصیدم

اما هیچی ازش نمی فهمیدم

اما با اومدن تو

همه چیز عوض شد

رنگ گلها

خواب زندگی

رنگ دیگی شد

دفتر مشقم هر شب با اسم تو پر شد

رنگ نقاشیهایم رنگ چشمای تو شد

شبا تو خواب رویای من

نوازش دستهای گرم تو شد

تو خواب و بیداری

توزندگی و رویا

فقط یه آرزوی کوچیک دارم

یه آرزوی کوچیک و محال دارم

گفتم که دوستت دارم گفتی که باور نداری

گفتم این کلمه را از حفظ نمی گویم ازته دل می گویم گفتی دلم را نیز باور نداری

سکوت تلخی کردم واز ته دلم آه کشیدم.مدتی سکوت با چشمانی خیس

گونه ام خیس شدوقلبم شکست

کفتی که توقلب را شکستی   کفتم که قلبت شکسته نشد  احساست در هم شکست

کفتی سکوت کن میخواهم گریه کنم  من نیز سکوت کردم وبا گریه تو ناآرام شدم واشک ریختم

 گفتم دوستت دارم  دوستت دارم و دوستت دارم واشک ازچشمانم سرازیر شد

وباز چیزی نگفتی وبجای سکوت این بار تو نیز مانند من اشک ریختی