گریه کردم تا بدونی زندگی بی غم نمی شود

  اگه دستمو بگیری از غرورت کم نمی شد    

 ساکت وصبوره عاشق وقتی حوصله نداری    

یش حرفای دل من حرف عشق وکم می یاری 

خوغون تلخه وسرده وقتی قهری با دل من

کاش چشمات یه جاده می زداز دل تو تا دل من 

ای که لحظه هام وبردی تو خیالت به اسیری 

                                                          نکنه بیایی دوباره بهونه ی تازه بگیری   

                                                         من سبد سبد صداقت به دل تو هدیه کردم

                                                         نکنه بخوای بگی که می رم وبر نمی گردم

خوب می دونی نمی تو نم بی چشات دووم بیارم

از تو واون دل سنگت گله دارم ... گله دارم...  

سالی که نکوست از بهرش یداستیاری که با وفاست  از وقارش پیداست 

دو چیز را در جهان دوست دارم اول گل سرخ وبعد تورا

                                                               گل سرخ را برای تو وتو را برای همیشه

                    تو در قلبم چنان شعلعی که خاموشت نخواهم کرد

مرا صد بار اگر از خود برانی دوستت دارم

به زندان جمائت هم کشانی دوستت دارم

                                             به بیش خلق اگر نتوان حدیث عشق را گفتن  

                                                 درون سینه ی تنهایی دوستت دارم...